Page 148 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Όσο ανασαίνουμε ζωή, οι φόβοι θα μας

τρέμουν.
Κι όσο ονειρευόμαστε παράθυρα θ'
ανοίγουν...
Παράθυρα στο μέλλον μας, που θα 'χουν

πάντα θέα...
Και δε θα βλέπουν συννεφιές. Θα 'χουν μόνο
λιακάδες.

Όχι... Δεν είναι ο ουρανός, τα όρια που

βάνει...
Τα όρια τα βάνει ο νους... Αυτόν πρέπει ν'

ανοίξεις...
Και τη “συγνώμη” να τη λες, όχι απλά σα
λέξη...
Μόνο σαν πράξη αν την πεις, θα αποκτήσει

αξία.