Page 147 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Όλος ο κόσμος να 'ναι αυτός, ο άνθρωπος

για σένα...
Και μια εικόνα να 'σαι 'συ για το δικό του
κόσμο...
Είμαστε όλοι ζωντανοί, όσο οι ανάσες

καίνε...
Μπαλόνια είμαστε μωρέ... Κι ο κόσμος μας
καρφίτσες...

Μα να μη σκιάζεσαι εσύ βρε μάτια μου

καθόλου...
Θα προχωρήσουμε μαζί, αντάμα, χέρι –
χέρι...

Μα δεν μπορεί κανένας τους, κακό πια να
μας κάνει...
Αφού μπαλόνι που πετά, καρφίτσες δεν το
φτάνουν.