Page 145 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Για να σκορπούνε ευωδιές, να ευωδιάζει ο

τόπος.
Και έτσι πάντα η καρδιά, ευωδιαστή να
μένει...
Ένα περβόλι είν’ η ζωή κι εσύ ως κηπουρός

της,
πρέπει με την αγάπη σου, πάντα να την
ποτίζεις...

Αγάπη θέλουν οι καρδιές... Τι άλλο να
ζητήσουν;
Είναι τροφή μα και νερό, για τις καρδιές η

αγάπη.
Είναι κι ο ήλιος της καρδιάς, το φως που της
χαρίζει

Κι έτσι γίνοντ' ολόσπαρτα κι ολάνθιστα
περβόλια.