Page 143 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Κι αν έρθει κάπου μια στιγμή, ασπρόμαυρη

εικόνα, χρώματα απ' την τσέπη σου, να
βγάνεις να τη βάφεις.
Ζωή δική σου είναι βρε... Ζωή που σου
ανήκει.

Το πάνω χέρι να κρατάς... Να 'σαι τ'
αφεντικό της.

Ποιος άλλος το δικαίωμα, έχει για να σε

κρίνει;
Και από πού το άρπαξε, δικαίωμα για να χει;
Κοίτα... Υπάρχουν όνειρα, που μακριά σου
φεύγουν.

Μα από όλα σου τα όνειρα, πιο γρήγορος να
είσαι...