Page 127 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ
P. 127
Η πέτρα βγάζει το μαλλί, μονάχα σ' έναν
τόπο...
Μα κι η καρδιά σε μια αγκαλιά, μονάχα
αγάπη βρίσκει...
Ρίχνει ματιές, σ' ότι ματιές, τραβάει από τη
λάμψη.
Ματιές σκοτάδια που κοιτούν, η σκοτεινιά
τις καίει...
Πες μου, αν μετριότανε σε δράμια η ευτυχία,
πόσες οκάδες θα 'θελες, για να 'σαι
ευτυχισμένος;
Ή πες μου αν τη μετρούσαμε, σε χιλιοστά
του μέτρου,
με πόσα εσύ χιλιόμετρα, θα γέλαγες για
πάντα;

