Page 125 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Και παίρνει έτσι η ψυχή, ζωή και συνεχίζει...

Η κόλαση μέσα στο νου, ζει μόνο και
υπάρχει...
Και ο παράδεισος εκεί, γεννιέται κι
ανασαίνει...

Μα φρόντισ’ ο παράδεισος, να βρίσκει
πάντα ανάσες...

Στην κόλαση σου, να στερείς, εσύ το
οξυγόνο...
Αν οξυγόνο δε θα βρει, κάποια στιγμή θα

σβήσει...
Ανάγκη δεν την έχεις πια... Ότι κι αν πήρε ας
πήρε...
Τώρα να ζήσεις τη ζωή, που πράγματι σου

αξίζει...