Page 128 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ
P. 128
Κάθε πρωί η πρώτη σου, ημέρα ξημερώνει...
Η πρώτη της υπόλοιπης ζωής σου, μέρα
είναι...
Όνειρα να 'χεις... Σα λευκά να είναι
περιστέρια,
ψηλά πολύ για να πετούν... Ήλιους να
πλησιάζουν...
Να παίρνουν απ' τη λάμψη τους, λάμψη να
τα φωτίζει...
Κι αυτή τη λάμψη έπειτα, παντού να τη
σκορπούνε...
Αν η ζωή σου παίρνει φως, από ονείρων
λάμψη,
σκοτάδι πια δε θα βρεθεί, τη λάμψη της να
κλέψει...

