Page 122 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ
P. 122
Πόσα σου λεν οι στεναγμοί, χωρίς να πουν
μια λέξη;
Πόσες φωτιές ανάβουνε χωρίς ούτε μια
σπίθα;
Πόσα κομμάτια την ψυχή, μπορείς να τη
χωρίσεις;
Και πόσα μάταια “Σ'ΑΓΑΠΩ”, απ' την
καρδιά περνούνε;
Αγάπες δίχως όνειρα, στο χρόνο δεν
αντέχουν.
Κι έρωτες που δε μάθανε, το “Σ' ΑΓΑΠΩ”
να λένε,
καμμένοι είναι έρωτες. “Αύριο” δε θα δούνε.
Δώσε ψυχή, σ' ότι ψυχή, με γέλιο σου
γεμίζει.

