Page 119 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ
P. 119
Αχ!!! Να 'χε ο ήλιος αδελφό... Να ζούσανε
δυο ήλιοι...
Να 'χανε κι οι ελπίδες μας, αδέλφια άλλα
τόσα...
Διπλό το φως, διπλή ζωή, διπλές και οι
ανάσες.
Διπλά κι όλα τα όνειρα, που απ' το φως
γεννιούνται.
Ποιος ήλιου φως κι ήλιου πνοή, δε θέλει να
ρουφήξει;
Ποιος αετός του ήλιου φως, να το γευτεί δε
θέλει;
Μοιάζεις πολύ του αετού... Στο βλέμμα του...
Αλήθεια...
Νομίζω αυτό θα σε τιμά, μα και χαρά σου
δίνει.
