Page 197 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Θέρμη να σπέρνεις λιώνοντας ελπίδες

παγωμένες,
για να τους δίνεις δύναμη, ξανά ζωή να
έχουν.
Ζωής να παίρνεις εισπνοές, ελπίδες να

εκπνέεις...
Κι απ' όσα όνειρα θωρείς, κανένα μην
ξεχάσεις.

Δικά σου είναι όνειρα... Σφιχτά αγκάλιασε

τα.
Και όλη την αγάπη σου, σ' αυτά να την
προσφέρεις.

Γιατί αξίζει ν' αγαπάς, ότι 'ναι όνειρο σου...
Αξίζει για ένα όνειρο και την ψυχή να
χάσεις...