Page 201 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Αιώνιος ταξιδευτής, στις ράχες των ονείρων,

για μέρη άγνωστα πετάς... Φτερά σου; Η
ελπίδες.
Κι αν είναι κάπου να χαθείς, να λες πως δε
σε νοιάζει...

Τι πιο όμορφο; Τι πιο γλυκό; Κάτοικος των
ονείρων...

Πάντα με ήλιο σύντροφο μα και τη γη στους

ώμους,
πορπάτα και ξεμπρόστιαζε, φόβους κι
ανησυχίες.

Τι κι αν δε σκόρπισες ποτέ, αγάπες σου
χαμένες;
Τι κι αν όλες τις κράτησες, γλυκά στα
φυλλοκάρδια;