Page 195 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Δώσε και πάρε απ' τα φτερά, την

αεικινησία...
Μονόδρομος θα 'ναι μετά, η ευτυχία Θεέ
μου.
Πόσες φορές να σκίρτησε, άραγε η ψυχή

σου;
Πόσες φορές τρεμάμενη, ντράπηκε να
ουρλιάξει;

Να πει όσα την πνίγουνε και όσα την
πονούνε.

Όσα βραχνάς της γίνανε, τη λευτεριά που
πνίγει...
Και όσα μάταια ο νους ψάχνει για να
νοήσει...

Είναι στιγμές, είναι φορές, κι ο νους που δε
λογάται...