Page 192 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Μέσ' στην ψυχή ηφαίστεια, φως πάντα να

σκορπούνε.
Κι η θέρμη από τη λάβα τους, να 'ναι δική
σου λάβα.
Να σου ζεσταίνει την ψυχή, αλλά και την

καρδιά σου.
Για να 'χουν και τα όνειρα, ζεστή γωνιά να
μένουν.

Απόμαχες είν' οι στιγμές, αν δεν τις ζεις
ψυχή μου.

Κι ο χρόνος αδυσώπητος και άκαρδος
καρδιά μου.
Θα σκιάζει σου τα όνειρα, μα μην τον

λογαριάζεις.
Εσύ μπροστά σου να κοιτάς. Μπροστά είν' η
ζωή σου.