Page 190 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Πολιορκημένα όνειρα, είν' όνειρα χαμένα...

Πρέπει να ζουν ελεύθερα. Λεύτερα να
κινούνται.
Ανάσες για να παίρνουνε... Ανάσες να σου
δίνουν...

Και μέσ' απ' τις ανάσες σου, ξανά φτερά να
βγάνεις...

Γιατί ψηλά στα σύννεφα, αρέσκονται να
πετούνε.

Εκεί νιώθουν ελεύθερα... Εκεί χαμογελάνε.
Όνειρα αν είναι σκυθρωπά, κάλλιο όνειρα
μην είναι...
Μα κι εύθραυστα αν θα τα δεις, αξία πάλι

χάνουν...