Page 177 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Πώς να ανάψουν πυρκαγιές, σπίθα αν δεν

υπάρξει;
Πώς απ' τα μάτια σου φωτιές να βγουν αν
δεν κοιτάξεις;
Πώς να κινήσεις τα βουνά, ακίνητος αν

μείνεις;
Πώς μέσα από θάλασσες, στεγνός να θες να
βγαίνεις;

Ενός λεπτού κραυγή μωρέ, κράτα για ν'

ανασάνεις.
Και χάρισε την έπειτα σε όλες τις σιωπές
σου...

Σ' όσες σου κλείσαν τους κρουνούς, που 'χες
να δραπετεύεις.
Μία κραυγή που λύτρωση, για την ψυχή σου
θα 'ναι...