Page 172 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ
P. 172

Και όσο αλήτισσα η καρδιά, θα στέκει για

            να νιώθει,
            τόσα βουνά θα κατακτάς, που όνειρα οι
            κορφές τους...
            Άϋλος είν' ο ουρανός, δίχως οσμή και

            χρώμα...
            Μα η απεραντοσύνη του υπόσταση
            λαμβάνει...

























            Κει καταλήγουν όνειρα, σχέδια κι

            αυταπάτες...
            Είναι η μεγαλύτερη ονειροαποθήκη...
            Και αν ξωμείνεις κάποτε και όνειρα δεν

            έχεις,
            γύρνα ψηλά και κοίταξε... Κοίτα τον ουρανό
            σου...
   167   168   169   170   171   172   173   174   175   176   177