Page 172 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ
P. 172
Και όσο αλήτισσα η καρδιά, θα στέκει για
να νιώθει,
τόσα βουνά θα κατακτάς, που όνειρα οι
κορφές τους...
Άϋλος είν' ο ουρανός, δίχως οσμή και
χρώμα...
Μα η απεραντοσύνη του υπόσταση
λαμβάνει...
Κει καταλήγουν όνειρα, σχέδια κι
αυταπάτες...
Είναι η μεγαλύτερη ονειροαποθήκη...
Και αν ξωμείνεις κάποτε και όνειρα δεν
έχεις,
γύρνα ψηλά και κοίταξε... Κοίτα τον ουρανό
σου...

