Page 154 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Άραγε υπάρχουνε σιωπές, που τις κραυγές

καλύπτουν;
Υπάρχουν μήπως και κραυγές, που τις
σιωπές φοβούνται;
Άμα θα δεις άστρα πολλά να γίνονται δικά

σου,
μη φοβηθείς από το φως... Κι αυτό δικό σου
είναι.

Πόσα καντάρια ίδρωτα, θα πρέπει πια να

χάσεις,
αν την αγάπη κυνηγάς, για να μη σου
ξεφύγει;

Να ξέρεις... Όσοι αγάπησαν, δεν ήτανε
αθώοι...
Κι όσοι απ' αυτούς πονέσανε, μέρος ευθύνης
έχουν...