Page 65 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

- Όλα ετούτα που μου λες, με προσοχή τ'

ακούω...
Μα ακούγονται, λίγο τρελά... Σα λόγια
μεθυσμένου...
Δειλές σιωπές δε γίνονται, κραυγές από

ανάγκη...
Πάντα σιωπές θα μένουνε, με φόβους
σκεπασμένες...

Πώς να αλλάξεις μιας ζωής, απόψεις και

ιδέες;
Πώς τα “πιστεύω” μιας ζωής, σε μια στιγμή
ν' αλλάξεις;

Που πεποιθήσεις γίνανε, περνώντας τόσα
χρόνια...
Είναι κομμάτι δύσκολο, ν' αλλάξεις τη ζωή
σου...