Page 63 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Τα πι' όμορφα, μέσ' στις σιωπές, μπορείς να

τα ακούσεις...
Και η σιωπή σου θόρυβο, να κάμει από
ευτυχία...
Μία μονάχα εποχή, μέσ' την ψυχή σου

κράτα...
Μιαν άνοιξη... Και τίποτα, να μη σου τη
θαμπώνει...

Και ένα κράτα μέσ' στο νου, πάντα να το
θυμάσαι...

Μετά από κάθε άνοιξη, γεννιούνται
καλοκαίρια...
Είναι παιδί της άνοιξης, το κάθε καλοκαίρι...
Που με αγάπη το κρατά, στα στήθια της

τρεις μήνες...