Page 42 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Που να βρεθούν οι σκοτεινιές, το φως του

για να σβήσουν;
Ο ήλιος το αντλεί το φως, από τα όνειρα
μας...
Κι αφού είναι ανεξάντλητα, το φως του δε

στερεύει...

Και για πες μου βρε άνθρωπε... Τι τάχα θες
ακόμη;

Σου σώνει της αυγής το φως, ή σπίτια και
παλάτια;
Μα τι νόημα θα ‘χουνε, πες μου τώρα

αλήθεια...
Όλου του κόσμου τα καλά, αν για καλό δεν
είναι;
Πώς μέσα από της ψυχής τα

ονειρομονοπάτια,