Page 210 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Μα όνειρα αληθινά και όχι μουσαντένια...

Δεν είναι βρε συ τίμια, τα όνειρα απάτες...
Φονεύουν άσπιλες ψυχές κι αθώες
συνειδήσεις...
Και κλείδωνε τα “ ΠΡΕΠΕΙ” σου, φραγμοί

σου να μη γίνουν.
Τα “ ΘΕΛΩ” άφηνε λεύτερα, ψηλά για να
πετούνε...

Σπίθες να βγάνουν οι ματιές... Σπίθες καν'
τες με λάμψη...
να φέγγουν σου, όσα σβήσανε και μείναν
ξεχασμένα...

Μιας μήτρας το απόσταγμα, όλοι είμαστε
αϊτέ μου.
Μα τ' όνειρο δικαίωμα, έχουμε να το ζούμε...