Page 208 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Σε προδομένους ουρανούς, πώς θέλεις να

πετάξεις;
Άκαμπτα μα και άχρηστα θα νιώθεις τα
φτερά σου.
Είναι και τόσα που δε λες, ενώ θες να

ουρλιάξεις...
Όσα μέσα σου φύλαγες, κραυγάζοντας να
βγάλεις...

Όνειρα που αγέρωχα και σκοτεινιές
φωτίζουν,
δικά σου που 'ναι όνειρα, κρυμμένα στην
ψυχή σου...

Είναι και κάτι μαχαιριές, που αίμα όμως δεν

στάζουν.
Είναι απλά κουβεντιαστές, μα πόνο
προκαλούνε