Page 214 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Σαν τις κορφές κάποιον βουνών που χιόνια

πάντα έχουν
και τους γενναίους μάτια μου βάσανα τους
χτυπούνε...
Μα κάμουν τις οδύνες τους πάντοτε

σύμμαχους τους...
Όσο σιωπάει η οργή, τόσο θα κινδυνεύεις.
Κι όσο σιωπούν τα όνειρα θάβουν σου, τη

ζωή σου...
Κι αν σου ματώσουν την ψυχή, όνειρα πάλι
κάμε...
Τα όνειρα σου είναι γητειές, όσο ρουφούν

αγέρα...

Όπου αίμα τους θα στάξει μαγεία θα φανεί.