Page 113 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Και πόσο κάνουνε βρε 'συ; Εγώ θα στα

πληρώσω.
Δε θέλω άλλα χρέη πια. Θέλω ελευθερία.
Θέλω ζεστή να 'χω καρδιά και θέρμη στην
ψυχή μου...

Δώσ' μου λοιπόν ότι ζητώ. Παζάρια δε σου
κάμω.

Κάποτε ήσουν φίλη μου... Τώρα δε με
θυμάσαι...

- Όσα αντιμετώπισες, προσπέρασαν και
φύγαν.
Πάμε για νέα τώρα πια, να έχεις για να
βλέπεις.

Μονάχα τέτοια αξίζουνε, στο βλέμμα σου να
ζούνε...