Page 71 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Έτσι λοιπόν ξεκίνησα, με τον τρελό εαυτό

μου,
να βρούμε των ονείρων μας, τις μαγικές
αλήθειες...
Κι ας είχα χάσει και καιρό... Χρόνος δε με

φοβίζει...
Κάλλιο να βρω τα όνειρα και
καθυστερημένα...

Και μέσ' στην τρέλα την τρελή, πόσα όνειρα
Θεέ μου...
Και πόσα που 'χαν ξεχαστεί κι άρχισα να

θυμάμαι...
Είναι υπέροχο αυτό, το θεότρελο ταξίδι...
Κάμε Θε μου τα όνειρα, ποτέ να μην
τελειώσουν...