Page 288 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Θυμήσου... Βήματα τρελά, πιο μακριά σε

σπρώχνουν...
Της μοναξιάς τα χρώματα, με τον καιρό
αλλάζουν...
Γίνονται λίγο πιο απαλά, γιατί τα

συνηθίζεις...
Αν μπεις σε τούνελ σκοτεινό, που την ψυχή
πλακώνει,

βήματα κάμε της καρδιάς... Κι αυτά θα σ'
οδηγήσουν...

Πέρα από φόβους κι ενοχές, θα βρεις το φως
που ψάχνεις...
Το φως δε είναι μακριά... Πάντα ένα φως

υπάρχει...
Μα κι αν δεν υπάρχει άναψε, φως απ' τα
φυλλοκάρδια...