Page 284 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Βλέμμα που τόσο πόθησες, μπροστά να

συναντήσεις,
να σε κοιτά, να το κοιτάς και αστραπές ν'
ανάβουν...
Κι οι αστραπές σας μέσα τους, τη ζεστασιά

να κρύβουν...
Αγάπης να ‘ναι αστραπές και όχι
καταιγίδας...

Είναι σου λέω αστραφτερά, τα βλέμματα
ψυχή μου,
αν κάποιο βλέμμα θα βρεθεί, με άλλο που

ταιριάζει...
Ρίξε κι εδώ μιαν άγκυρα, να έχεις
αποκούμπι...
Να 'χεις σημείο εκκίνησης, μα όχι απ' την

αρχή σου...