Page 264 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Με νότες που σα δροσοσταλιές, τα σύννεφα

θα στάζουν...
Με ήχους ουρανόσταλτους, νιφάδες που θα
φέρνουν...
Με χρώματα που ουράνια τόξα, θα τα

ζηλεύουν...
Και με όνειρα που κι οι Θεοί, τρέμουνε να τα
κάμουν...

Της νιότης τη ζωντάνια σου, ποτέ να μην τη

χάσεις...
Να την κρατήσεις ζωντανή, μέχρι και τα
στερνά σου...

Τα χρόνια για τα γηρατειά, είναι τροφή Θεέ
μου...
Μα η ψυχή σου δε γερνά... Χρόνια δεν την
αγγίζουν...