Page 262 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Ν' αρπάζεις όνειρα από 'κει... Μέσα από το

σύμπαν...
Μέσα του είσαι και εσύ... Τόσο κοντά τους
είσαι...
Πόσο το σύμπαν να κρυφτεί; Πώς όνειρα να

κρύψει,
από δυο μάτια ορθάνοιχτα, για όνειρα που
ψάχνουν;

Η ονειρομήτρα μην ξεχνάς, ποτέ της δε

στερεύει...
Γέννες αμέτρητες θαρρώ, μπορεί να σου
χαρίζει...

Μα απ' όλα τα χαρίσματα, κράτα μονάχα
εκείνα,
χαμόγελα μέσ' στην ψυχή, που φέρνουν και
χαράζει...