Page 21 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Σκέψου και πόσα δάκρυα χρειάστηκε να

ενώσεις,
όσες σου άνοιξαν πληγές, τελείως για να
ξεπλύνεις.
Πες πόσα είπες “Σ' ΑΓΑΠΩ”, αγάπη ώσπου

να νιώσεις...
Και πόσα όμως αρνήθηκες και πήγανε
χαμένα;

Μα πόσες χιλιάδες κι οι φορές, που ένιωσες
ανάγκη,

δύο φιλιά στο στόμα σου, να 'ρθουν, να
ξεδιψάσεις;
Με πόση αγάπη κοίταξες, δυο λάγνα, πλάνα
μάτια;

Πληγές, γιατί σου στέρησαν, ακόμη κι ένα
βλέμμα...