Page 18 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ
P. 18
Μονάχα οι λεύτερες καρδιές, αγέρα
ανασαίνουν...
Και όσα λόγια μένουνε, θαμμένα μες στα
στήθια,
πληγές θα γίνονται βαθιές... Αυτό να το
θυμάσαι...
Κι ανάγκη πια από πληγές, εσύ άλλη δεν
έχεις...
Γιατί οι ανάσες με πληγές, είναι όλες
καμένες...
Και τον αγέρα κλέβουνε, αντί να στον
χαρίζουν...
Σπείρε πολλά χαμόγελα, θέρισε ευτυχία...
Δείξε τον τρόπο στην ψυχή, να ζει
ευτυχισμένη...

