Page 165 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Φονεύει σου τα όνειρα, και πνίγει τις

ελπίδες...
Ρούφαγε ανάσες που το φως θα φέρνουν
στην ζωή σου...
Και γύρευε ορθά κοφτά τους δρόμους της

ελπίδας... Ήρθε η στιγμή σου αετός να
γίνεις... Να πετάξεις...

Τα όνειρα μέσα σε βυθούς, δε ζούνε...

Αργοπεθαίνουν...
Γι αυτό να γίνεις αετός, ψηλά στους ουρανού
σου...

Μαζί σου να τα κουβαλάς, λεύτερα για να
ζούνε...
Όσα δεν είδες να τα δεις, ίσως γραφτό δεν
ήταν...