Page 137 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ
P. 137

Θέλουν ελπίδες, όνειρα, χαμόγελα αναμμένα.

            Κι αν φτάσεις κάπως τ' άγνωστο, να δεις το
            πεπρωμένο,
            να μην τρομάξεις... Ξέρεις πως, μπορείς να
            το αλλάξεις.

            Ζωής να ξέρεις μάτια μου ο καβαλάρης να
            'σαι...

























            Πόσες φορές δε μάτωσες, να μάθεις μια
            αλήθεια,
            γιατί το ψέμα τσίριζε, φριχτά μέσα στ' αυτιά

            σου...
            Είθε να δεις δικό σου φως, σ' ατέρμονα
            σκοτάδια...

            Είθε να έχεις στην ψυχή, λάμψη δικού σου
            ήλιου.
   132   133   134   135   136   137   138   139   140   141   142