Page 97 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Και μέσ' απ' το καρνάγιο σου, γερά σκαριά

να βγαίνουν...
Να είναι οι ελπίδες σου, σκαριά
δοκιμασμένα...
Από μουράγια να κινούν, που τα νερά

λιμνάζουν...
Ανέμους να 'χουν ούριους, όσο θα
ταξιδεύουν...

Μακριά από τον κίνδυνο, να βγάζουν πάντα

ρότα.
Ελπίδες είναι τούτες ρεεε... Πρέπει να
εκπληρωθούνε.

Γιατί με ανεκπλήρωτες ελπίδες, πώς να
ζήσεις;
Ζήσε με πάθος τις στιγμές, χαμόγελα που
φέρνουν...