Page 87 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Κι η ονειρομήτρα της ψυχής, ποτέ στέρφα

μη μένει...
Στιγμές ονείρων να γεννά, όσο θα ζει η ψυχή
σου...
Ανάσες είν' τα όνειρα. Κι αυτό μην το

ξεχάσεις...
Ελπίδες δίχως παρελθόν, ούτε μέλλον θα
έχουν...

Πώς να θωρείς ένα αύριο, άμα το χτες
ξεχάσεις;

Χάραζε μέσ' στο “είναι” σου, πνοή ότι σου
δίνει...

Κι ανάσαινε συχνά, πυκνά, του “είναι” τις
πνοές σου...
Ήλιος θα βγει, φως για να δει, εσένα να
φωτίζει,

μονάχα αχτίδες στην ψυχή, αν βρει για να
γιομίσει...