Page 79 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Πώς μέσ' από τις φυλακές, ανάσες να

μαζώνουν;
Σπίθες να σπέρνεις στην ψυχή και πυρκαγιές
θ' ανάβουν...
Φουρτούνες μόνο ξέρουνε τις αντοχές που

έχεις...
Κι η νηνεμία δεν μπορεί, ποτέ να σε
σκοτώσει...

Μα όσες θάλασσες κι αν πιεις, όσες και αν

φιλήσεις,
στεγνό θα έχεις πρόσωπο, άμα δεν έχεις
νιώσει...

Λες κι ήταν χτες βρε μάτια μου, παιδί τότε
που ήσουν
και όνειρα ακατέργαστα, μέσ’ στην ψυχή
σου είχες.