Page 55 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Δε φεύγουν μ' αναστεναγμούς, άνθρωπε οι

καημοί σου...
Μια κίνηση χρειάζεται, όλους για να τους
διώξεις...
Μία μονάχα κίνηση, ένα μονάχα βλέμμα...

Που θα κοιτά μόνο μπροστά... Το πίσω θ'
αποκλείει...

Είναι πολλές οι άνοιξες, π' ανθίζουν σε
χειμώνες...

Πολλά και τα χαμόγελα, από καημούς που
βγαίνουν...
Μονόδρομος θα πρέπει πια, να είναι η
ευτυχία...

Ένας φαρδύς μονόδρομος, για να μπορείς να
τρέχεις...