Page 298 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Μην το επιτρέπεις όλο αυτό και κλείνε τους

την πόρτα...
Χώρο η ψυχή σου μοναχά για όνειρα να
έχει...
Νόημα δίχως νόημα κάποιες φορές οι

λέξεις...
Μα πώς να νιώθουνε κι αυτές, χωρίς ψυχές
που ζούνε...

Άψυχες λέξεις κι άηχες κάποιες στιγμές σε
πνίγουν...

Είναι στιγμές, είναι φορές, που δάκρυα απ’
τα μάτια...
Βουβές κραυγές ουρλιάζουνε, μα ποιός να τις
ακούσει;

Βουβά ουρλιαχτά, που την ψυχή όμως ταρα-
κουνούνε...