Page 272 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Κι οι άνθρωποι ελπίδα χάνοντας, νεκροί κι

ας μην το ξέρουν...
Η ελπίδα δίνει τη ζωή κι η ελπίδα την
ανάσα...
Όσο κι αν τρέξεις δεν μπορείς, τον ίσκιο ν’

αποφύγεις...
Μα και αυτός αδύνατον επάνω σου να
πέσει...

Ναι... Είναι μύριες οι φορές, που δάκρυα απ’
τα μάτια,
απελευθέρωση ζητούν... Δρόμους για να

ξεφύγουν.
Μα και το κάθε δάκρυ σου, ώσπου να πάει
στο χώμα,

ίσως διαμάντι να γενεί... Διαμάντι της ψυχής
σου...