Page 251 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Και σε πελάγη με φωτιές, ποτέ μην

κολυμπήσεις...
Θα καίουν σου τα σωθικά, θα 'ναι πόνοι
μεγάλοι...
Ανάγκες σου να 'ναι οι δροσιές, τους πόνους

που δροσίζουν...

Να βγάζεις από μέσα σου, δροσιάς μονάχα

ανάσες,
να σβήνεις όλες τις φωτιές, που όνειρα σου
καίνε...

Είθε ν' ανοίγουν οι ουρανοί, κάθε σου
επιθυμία,
να σπέρνουν στα χωράφια τους, αλήθειες να
φυτρώνουν...

Κείνες οι ώρες της σιωπής, που ανήκουες
κυλούνε,