Page 237 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ
P. 237

Να μην ξεχνάς πόσο εσύ, ανάγκη πάντα έχει,

            η ευτυχία μάτια μου στο αίμα σου να ρέει.





























            Είναι φορές, είναι στιγμές, που και στιγμές

            φοβάσαι...
            Είναι και μέρες που ξυπνάς, χωρίς  λόγο να
            βρίσκεις...
            Είναι ανάσες που κενές, από αγέρα νιώθεις...

            Είναι πολλά παράπονα, που σε πληγώνουν
            τόσο...

            Μα σήκωνε το βλέμμα σου, σε κείνες τις
            στιγμές σου.
            Κοίτα ψηλά τα σύννεφα... Τ' άστρα κοίτα
            στα μάτια...
   232   233   234   235   236   237   238   239   240   241   242