Page 103 - ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Στα σύνορα υπομονής, βρίσκεις αδιαφορία...

Όπου η μία σταματά, η άλλη ξεκινάει...
Να ξέρεις... Τούτη η ζωή, μία παράσταση
είναι....
Χόρεψε, κλάψε, γέλασε, πριν η αυλαία

πέσει...

Και τα πουλιά που κελαηδούν κι αυτά
τραγούδια λένε...
Ίσως να λεν ερωτικά, ή ίσως κάτι άλλο...

Μα ένα είναι σίγουρο... Πάντοτε
τραγουδούνε...
Πώς να μιλήσεις για ζωή, αν δεν το πεις με

στίχους;